حرکت خورشید در قرآن چگونه است؟

از دید قرآن خورشید مانند ماه در حرکت است:
     اللّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لأَجَلٍ مُّسَمًّى يُدَبِّرُ الأَمْرَ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لَعَلَّكُم بِلِقَاء رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ (رعد/2) الله كسى است كه آسمان‌ها را بدون ستون‌هايى كه آنها را ببينيد بالا برد، آنگاه بر عرش قرار گرفت و خورشيد و ماه را رام گردانيد هر كدام براى مدتى معين در حرکتند، (الله) در امور تدبير می‌کند و نشانه‌ها را به روشنى بيان می‌نماید، باشد كه شما به دیدار پروردگارتان يقين نمائید.
و یا:
     يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ (فاطر/13) شب را به روز و روز را به شب داخل می‌کند و خورشید و ماه را تسخير كرده است هر کدامشان تا هنگامى معين در حرکتند؛ اين است ‏الله پروردگار شما، فرمانروايى از تنها برای اوست و كسانى را كه بجز او می‌خوانيد مالک پوست هسته خرمايى نيستند.
     خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ(زمر/5) به حق آسمانها و زمين را  آفريد، شب را بر روز می‌پیچاند و روز را بر شب، و خورشيد و ماه را تسخیر خود کرده هر كدام تا مدت معینی در حرکتند، آگاه باشيد او با عزت بخشنده است.
و حرکتشان از روی حساب و کتاب است:
 الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ (رحمان/5) (حرکت) خورشيد و ماه بر طبق حساب (دقیقی) است.
    در تفسیر قمی از قول امام رضا گفته شده که نور خورشید و ماه از عرش است و گرمایشان از جهنم و به دستور الله در حرکتند... (1)
   اما این حرکت دقیق ماه و خورشید چگونه و در چه مسیری است؟ قرآن به این پرسش هم پاسخ می‌دهد:
   وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (انبیاء/33) و  او آن کسی است كه شب و روز و خورشيد و ماه را پديد آورده است هر كدام در فلکی شناورند.
اگر در آیه بالا دقت شود قران گفته که حرکت خورشید و ماه و در فلک است، اما معنی فلک؟
فلک در زبان عربی معادل مکان دایره‌ای شکل است:
    ابن منظور در کتاب لسان العرب که از مهمترین کتب در شناخت زبان عربی است به معنی های گوناگون فلک اشاره دارد:
فلک یعنی مدار ستارگان:
  الفلک: مدار النجوم.
    و همچنین به معنی مکان دایره‌ای شکل است؛ در این زمینه حدیثی را از ابن مسعود نقل می‌کند که خطاب به مردی گفت: من اسب تو را رها کردم، انگار دور فلک می‌چرخید: 
   و فی حديث عبد الله بن مسعود: ان رجلا اتى رجلا و هو جالس عنده فقال: انی تركت فرسک كانه يدور فی فلک.
   در قدیم هنگامی که به زمین نگاه می‌کردند آن را به شکل صفحه‌ای دایراه‌ای شکل می‌دیدند، آنان همین بخش از آخرین نقطه زمین را فلکه تصور می‌کردند. (چیزی که در ایران هم به آن گفته می‌شود).
این منظور از قول جوهری برای فلکه همین معنا قائل است:

 الجوهری: و الفلكه قطعه من الارض تستدير و ترتفع على ما حولها. قال الشاعر:  خوانهم فلكه لمغزلهم     يحار فيه لحسنه البصر

 (معزل در اینجا به معنی دوک نخ ریسی است)
نوشته بالا برگرفته از کتاب (لسان العرب / ابن منظور/حرف الفاء / فلک) می‌باشد.
 در معجم الغنی نوشته دکتر عبدالغنی ابوالعزم گفته شده که اگر دختری بالغ شود گفته می‌شود که پستانش حالت فلک شده، یعنی نیم‌گرد و مانند نیم کره:
فلک ثدی الفتاة: استدار، فصار کالفله.
و کنایه از دختر نوبالغی که تازه پستانش آشکار می‌گردد:
فلکت الفتاة: استدار ثدیها فهی فالک.

     باز در همین معجم گفته شده که در زبان عربی به دایره‌ای که خورشید هنگام حرکت سالیانه‌اش رسم می‌کند، فلک گفته می‌شود و شامل 12 برج است:

فلک البروج: دائره ترسمها الشمس في سیرها فی سنه واحدة و کل دائره تقسم الی اثنی عشر برجاً و جمعه افلاک.
قرآن هم وجود برج در آسمان را تدیید می‌کند:
   تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاء بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا (فرقان/61) جاودان و پر بركت است آن کسی كه در آسمانها برجهائي قرار داد، و در ميان آن چراغ روشن (خورشید) و ماه نور دهنده‌ای آفريد. شرح

مُنیر اسم فاعل از انار و به معنی فرستنده‌ی نور می‌باشد.
قرآن می‌گوید که خورشید و ماه که هر کدام نشانه‌های روز و شب هستند در همین مدار آسمانی در شناورند:
     لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (یس/40) نه خورشيد را سزد كه به ماه رسد و نه شب بر روز پيشى جويد و هر كدام در فلکی شناورند.
  
  قرطبی در تفسیر هیمن آیه می‌گوید که خورشید و ماه و ستارگان در فلکی میان آسمان و زمین هستند که به آنان نچسبیده و اگر جسبیده بود نمی‌توانستند حرکت کنند. (جامع الاحکام القران / قرطبی / سوره یس / قوله تعالى لا الشمس ینبغی لها ان تدرک القمر و لا الليل سابق النهار و كل فی فلک یسبحون ) (2)
    و باز قرطبی از قول ابن زید می‌گوید: افلاک محل حرکت ستارگان و خورشید و ماه هستند و آن میان آسمان و زمین است. و از قول مجاهد می‌گوید که مانند اهن آسیاب است که در قطبش قرار داشته باشد.(تفسیر القرطبی / جلد 11 / صفحه 286) (3) 
 طبری در تفسیر همین ایه می‌گوید که فلک در اینجا مانند فلک دوک ریسندگی است. (4)
   این کثیر هم در بیان منظور قرآن از فلک می‌گوید که مانند دایره دوک ریسندگی یا آهن آسیاب است که تنها با آن می‌چرخد. (تفسیر سوره یس / ابن کثیر / قوله تعالی و ایه لهم الیل نسلخ....) (5)
   علی ابن ابراهیم قمی استاد کلینی در تفسیر وكل في فلک يسبحون می‌گوید که خورشید و ماه پشت فلک گردی حرکت می‌کنند.(تفسیر القمی / جلد 2 / صفحه 214) (6)
و در تفسیر المیزان:
    و کل فی فلک یسبحون یعنی خورشید و ماه و مانند اینها مثل ستارگان و سیارات در مسیری خاص حرکت می‌کنند همانگونه که ماهی در دریا شنا می‌کند و فلک مدار فضائی است که اجسام بالا در آن حرکت می‌کنند.  (تفسیر المیزان / جلد 17 / صفحه 91) (7)
    بنابراین قرآن چیزی جدیدی نگفته جز بیان و تأیید نظام بطلمیوسی در مورد حرکت خورشید و تمامی اجرام آسمانی به دور زمین، فرضیه‌ای که در آن هنگام اندیشه غالب و حقیقتی مسلم و پذیرفته شده بود؛ در نظام بطلمیوسی، فلک تدویر مسیر حرکت ستارگان را توجیه می‌کرد؛ موضوعی که در آیات بیان شده از قرآن هم آن را حقیقت محض دانسته و به خدای مسلمین نسبت داده شده.
اما حرکت خورشید تا کجاست، قران می‌گوید:
 وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (یس/38) و خورشيد به (سوی) قرارگاه ويژه خود روان است، این است تقدير آن عزيز دانا!
   شیخ طبرسی  از مفسران بزرگ شیعی می‌گوید که خورشید تا پایان جهان در حرکت است و در ادامه می‌گوید که او تا دورترین منزلش در زمستان و تابستان در حرکت است و او از بیشترین ارتفاعش تجاوز نمی‌کند و و همچنین خورشید کمترین پائین آمدنی دارد که از آن هم تجاوز نمی‌کند  که ان مکان استقرارش است (تفسیر مجمع البیان / شیخ طبرسی / جلد 8 / صفحه 274) (8)
و بخاری می‌گوید:

ابوذر در شرح همین آیه از قول محمد می‌گوید:

  پیامبر (ص) هنگام غروب خورشید گفت: ای ابوذر، آیا می‌دانی که خورشید کجا می‌رود؟ گفتم الله و فرستاده‌اش داناترند. گفت "او می‌رود تا زیر عرش سجده کند و اجازه بگیرد، پس به او اجازه داده می‌شود، نزدیک است که سجده کند، اجازه (سجده کردن) به او داده نمی‌شود و به او گفته می‌شود "برگرد از جائی که آمدی"؛ پس طلوع می‌کند از مکان پنهان شدنش و این معنی قول الله است که می‌گوید " خورشید در حرکت است به سوی مکان استقرارش (زیر عرش) ..." (صحیح بخاری/ کتاب بدء الخلق/ باب صفه الشمس و القمر- بحار الانوار/ جلد55 / صفحه 210) 
   از دید قرآن این و شب و روز هستند که خورشید را می‌پوشانند یا آشکار می‌کنند نه اینکه خورشید سبب پیدایش شب و روز باشد:
الشَّمْسِ وَضُحَاهَا (الشمس/1) سوگند به خورشید و پرتو افشانی‌اش
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا  (الشمس/ 2) و سوگند به ماه هنگامی که پس از (رفتن ) آن آشکار گردد.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا (الشمس/ 3) و سوگند به روز هنگامی که آن را آشکار کند.
 وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا (الشمس/4 ) و سوگند به شب هنگامی که آن را می‌پوشاند.
 وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا (الشمس/ 5) و سو.گند به آسمان و آن کسی که آن را بنا نمود. (شرح داستان ساختن آسمان با دست از سوی الله)
زیرا از دید قرآن، شب و روز را کل جهان فرا می‌گیرد:
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا(نازعات/27) آيا آفرينش شما مشكل تر است يا آفرينش آسماني كه بنایش نموده؟!
 رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا (نازعات/28) سقف کلفتش را بالا برده و آن را منظم ساخت.
 وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا(نازعات/29) و شبش را تيره و روزش را آشكار گردانيد. (منظور شب و روز آسمان است) شرح
=======================================
(1)   حدثنی ابی عن الحسين بن خالد عن ابی الحسن الرضا عليه السلام فی قوله: الرحمن علم القرآن قال عليه السلام الله علم محمدا القرآن قلت خلق الانسان؟ قال ذلك امير المؤمنين عليه السلام؛ قلت علمه البيان؟ قال علمه تبيان كل شئ يحتاج الناس اليه، قلت الشمس والقمر بحسبان؟ 
   قال هما يعذبان، قلت الشمس و القمر يعذبان؟ قال سالت عن شئ فأتقنه إن الشمس و القمر آيتان من آيات الله يجريان بأمره مطيعان له،  ضوؤهما من نور عرشه و حرهما من جهنم فاذا كانت القيامة عاد الى العرش نورهما وعاد إلى النار حرهما ... (تفسیر القمی / علی ابن ابراهیم قمی / جلد 2 / صفحه 343)
(2) الشمس و القمر و النجوم فی فلک بين السماء و الارض غير ملصقه و لو كانت ملصقه ما جرت.
 (3)  قال ابن زيد: الافلاک مجاری النجوم و الشمس و القمر؛ قال و هی بين السماء و الارض و قال قتاده الفلک استداره فی السماء تدور بالنجوم مع ثبوت السماء و قال مجاهد الفلک كهيئه حديد الرحى و هو قطبها. 
 (4) حدثنا محمد المثنی قال  ثنا ابو النعمان الحكم بن عبد الله العجلی قال ثنا شعبه عن مسلم البطين عن سعيد بن جبير  عن ابن عباس  و كل فی فلک يسبحون؛ قال فی (صفحه 521 فلک كفلک المغزل).
  (5) و قال مجاهد الفلک كحديد الرحى  او كفلكه المغزل؛ لا يدور المغزل الا بها  ولا تدور الا به (تفسیر سوره یس / ابن کثیر / قوله تعالی و ایه لهم الیل نسلخ....)
 (6) وكل في فلك يسبحون " يقول يجرئ  وراء الفلک الاستداره (تفسیر القمی / جلد 2 / صفحه 214)
 (7) و كل فی فلک يسبحون "ای كل من الشمس و القمر و غيرهما من النجوم و الكواكب يجرون فی مجرى خاص به كما يسبح السمكه فی الماء فالفلک هو المدار الفضائی الذی يتحرک فيه الجرم العلوی (تفسیر المیزان / جلد 17 / صفحه 91)
 (8) انها تجری لانتهاء امرها عند انقضاء الدنيا، فلا تزال تجری حتى تنقضي الدنيا، عن جماعه من المفسرين قال ابو مسلم ومعنى هذا و معنى لامستقر لها واحد أی: لا قرار لها الى انقضاء الدنيا و ثانيها انها تجری لوقت واحد لاتعدوه، و لايختلف عن قتاده و ثالثها انها تجری یلى أقصى منازلها فی الشتاء و الصيف لاتتجاوزها و المعنى ان لها فی الارتفاع غايه لاتتجاوزها و لاتنقطع دونها و لها فی الهبوط غايه لاتتجاوزها و لاتقصر عنها فهو مستقرها. (تفسیر مجمع البیان / شیخ طبرسی / جلد 8 / صفحه 274)

 این است معجزه یا معجزات علمی ادعائی در قرآن

حکم خوردن ادرار گاو، شتر، گوسفند و آب دهن آنان در اسلام

    از امام صادق در مورد نوشیدن ادرار گاو پرسیده شد، فرمودند: اگر به عنوان دارو به آن نیاز داشته باشد پس بنوشد و همچنین ادرار شتر و گوسفند. (تهذیب الاحکام / شیخ طوسی /  جلد 1 / صفحه 284 - وسائل الشیعه (آل بیت) / حر عاملی / جلد 3 / صفحه 410)(1)
امام موسی کاظم علیه السلام فرمود:
   ادرار شتران از شیر آنها بهتر است با آنکه الله عزوجل درمان را در شیرشان (نیز) قرار داده است.(الکافی / جلد 6 / صفحه 338) (2)
شیر شتر جوان برای هر دردی درمان است و درمان چاقی ادرارشان است. (الکافی / جلد 6 / صفحه 338) (3)
    اینکه امامان خوردن ادرار این حیوانات را در جهت درمان جایز می‌دانند، منظور چیست؟ به این احادیث توجه فرمائید:
حر عاملی در زمنیه فواید خوردن ادرار شتر، گاو و گوسفند و خوردن آب دهن آنان برای درمان و همچنین شیر آنان بابی مفصل دارد. (وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 113) (4):
 حدیث شماره 31362:

از امام صادق (ع) در مورد خوردن ادرار گاو پرسیده شد، فرمود: اگر برای درمان به آن نیاز باشد پس آن را بنوشد و همچنین ادرار شتر و گوسفند. (وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 114) 

حدیث شماره 31364:
 ادرار شتر از شیر آن مفیدتر است..(وسائل الشیعه (آل بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه114- وسائل الشیعه (الاسلامیه) / حر عاملی / جلد 17 / صفحه 87) 
 حدیث شماره 31367:
  از امام صاددق روایت است که فرمود: خوردن ادرار گاو، گوسفند و شتر برای هر دردی درمان هستند و نگهدارنده‌ای هستند برای بدن که آن را پاک می‌کنند، کثافت‌ها را از بدن خارج  و بدن را به بهترین حالت شستشو می‌دهند. (وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 115-  وسائل الشیعه (الاسلامیه) / حر عاملی / جلد 17 / صفحه 88) 
 در حدیث شماره 31368 هم به مجوز خوردن ادرار گاو و گوسفند و شتر اشاره کرده است. (وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 115) 

حدیث شماره 31369:

مردی به نام مفضل بن عمر به امام صادق در مورد آسم که فردی به آن مبتلا بود پرسید؛ امام فرمود: از ادرار شتر جوان بالغ به او بخورانید، او خورد و الله دردش را از بین برد. (وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 115) 

و:

شیر شتر جوان داروی هر دردی است و کسی که مبتلا به آسم باشد خوردن ادرارش مفید است. (وسائل الشیعه (الاسلامیه) / حر عاملی / جلد 17 / صفحه 88)

   
 از دید اسلام نه تنها ادرار و مدفوع حیوانات حلال گوشت پاک هستند، بلکه مدفوع حیوانات اهلی مانند الاغ، قاطر و اسب هم پاکند:
     ادرار و مدفوع حیواناتی که گوشتشان حلال است پاک می‌باشد، حتی الاغ، قاطر و اسب. (کتاب الطهاره / ایت الله العظمی خوئی / جلد 1 / صفحه 455 - تعلیق علی عروه الوثقی / ایت الله العظمی سیستانی / جلد 1 / صفحه 51) (5)
    ادرار و مدفوع  هر حیوانی که گوشتش خورده می‌شود پاک هستند. (منتخب الاحکام / سید علی خامنه‌ای / صفحه 16) (6)
   رسول الله فرمود، خوردن ادرار چیزی که گوشتش حلال است ایرادی ندارد. (وسائل الشیعه (الاسلامیه) / حر عاملی / جلد 17 / صفحه 87 - بحار الانوار / مجلسی / جلد 77 / صفحه 107) (7) 

آیت الله منتظری معتقد بود که به اجماع علما فروش ادرار شتر جایز است. (دراسات فی المکاسب المحرمه / آیت الله حسین علی منتظری / جلد 1 / صفحه 238) (8)
     به نظر می‌رسد که شتر از مقدسات اسلام باشد؛ زیرا محمد با این حیوان بیشتر از بقیه سر و کار داشت.
جالب است بدانید از دید اسلام خوردن آبی که با آب دهن موش آمیخته باشد ایرادی ندارد. ==========================================
(1)  سئل عن بول البقر يشربه الرجل؟ قال ان كان محتاجا اليه يتداوى به شربه و كذلک بول الابل و الغنم. (لفظ تهذیب الاحکام)
عن ابی عبد الله (ع)  قال  سئل عن بول البقر يشربه الرجل؟ قال ان كان محتاجا اليه يتداوى به (فيشربه) و كذلک بول الابل و الغنم.(لفظ وسائل الشیعه)
(2) محمد بن يحيى عن احمد بن محمد بن عيسى عن بكر بن صالح عن الجعفری قال سمعت ابا الحسن موسى عليه السلام يقول ابوال الابل خير من البانها و يجعل الله عزوجل الشفاء فی البانها. 
(3) البان اللقاح شفاء من كل داء و عاهه و لصاحب البطن ابوالها.
(4)  باب جواز شرب ابوال الابل و البقر و الغنم و لعابها و الاستشفاء بابوالها و بالبانها. 
  ابی عبد الله عليه السلام قال سئل عن بول البقر يشربه الرجل قال ان كان محتاجا اليه يتداوى به يشربه و كذلک ابوال الابل و الغنم.
  سمعت ابا الحسن موسى عليه السلام يقول ابوال الابل خير من البانها ويجعل الله الشفاء فی البانها.
 و عن ابی عبد الله عليه السلام انه قال مثل ذک و زاد: فيه شفاء من كل داء وعاهه فی الجسد و هو ينقى البدن و يخرج درنه و يغسله غسلا.
  وعن احمد بن الفضل عن محمد عن اسماعيل بن عبد الله، عن زرعه عن سماعه قال: سالت ابا عبد الله عليه السلام عن شرب الرجل ابوال الابل و البقر و الغنم تنعت له من الوجع هل يجوز له ان يشرب؟ قال نعم لا باس به.

  و عن احمد بن محمد عن محمد بن خالد عن محمد بن سنان عن المفضل بن عمر عن ابی عبد الله عليه السلام انه شكا اليه الربو الشديد فقال "اشرب له ابوال اللقاح، فشربت ذلک فمسح الله دائي.(وسائل الشیعه (ال بیت) / حر عاملی / جلد 25 / صفحه 115)

(5)  البول و الغائط من حلال اللحم فطاهر، حتى الحمار و البغل  والخيل.

(6) البول و الغائط من الحيوانات التی يحل اكل لحمها كالبقر و الغنم طاهران.

(7) ان النبی صلى الله عليه و آله قال لا باس ببول ما اكل لحمه.

(8) بول الابل يجوز بيعه اجماعا  على ما في جامع المقاصد وعن ايضاح النافع.

بررسی ختنه دختران و زنان در اسلام شیعه و سنی

     ختنه زنان و دختران از جمله مواردی است که در منابع معتبر هم شیعه وجود دارد هم اهل سنت و بر آن اتفاق نظر دارند گرچه عده‌ای از روحانیون نواندیش اکنون و با توجه به شرایط زمان، سعی در اصلاح و تغییر این حکم دارند:
    از دید اسلام، ابراهیم اولین کسی بود که خود را ختنه کرد، قرآن این داستان را از تورات اقتباس کرده و آن را پذیرفته:  
 رسول الله (ص) فرمود:
    ابراهیم در سن 80 سالگی در منطقه قدوم ختنه شد.(صحیح بخاری / کتاب استئذان / باب الختان بعد الکبر و نتف  الابط) (1)
 و در منابع شیعه:
از علی (ع) روایت است که فرمود:
     اولین کسی که ختنه شد، ابراهیم بود؛ او در سن 80 سالگی‌اش در منطقه قدوم ختنه شد.(جامع الاحادیث الشیعه / آیت الله بروجردی / جلد 21 / صفحه 386) (2)
    از آنجائی که شیعه همیشه پیامبران را به دید فوق بشری نگاه می‌کند، در برخی از منابع شیعه گفته شده که پوست آلت تمامی پیامبران در روز هفتم از آلتشان به طور خودکار جدا می‌شد:
   به درستی که تمامی پیامبران پوست آلتشان همراه بند نافشان در روز هفتم می‌افتد، پس هنگامی که از هاجر برای ابراهیم فرزندی زاده شد (اسماعیل)، ساره از هاجر به مانند سایر کنیزان بدی می‌گفت و این کار را زیاد تکرار می‌کرد، هنگامی که اسماعیل دید مادرش گریه می‌کند، او هم گریست؛ ابراهیم وارد شد و گفت: ای اسماعیل، چه چیزی تو را به گریه انداخته؟ گفت که ساره به مادرم چنین و چنان می‌گوید! مادرم گریه کرد و من هم با گریه‌اش گریستم؛ پس ابراهیم به مصلی رفت و از پروردگارش خواست که این حرف زشت از روی هاجر بیفتد؛ بنابراین الله آن را از او افکند؛ پس هنگامی که ساره اسحاق را زائید، روز هفتم بند نافش افتاد، ولی پوست آلتش نیفتاد؛ پس ساره داد و فریاد کرد، هنگامی که ساره ابراهیم را دید، گفت: ای ابراهیم، این همان چیزی است که بر خاندان ابراهیم و انبیاء رخ داده؟ این پسرت اسحاق بند نافش افتاده ولی پوست سر آلتش نیفتاده؛ ابراهیم هم به مصلی رفت و پروردگارش را صدا زد که این فرزندم اسحاق بند نافش جدا شده ولی پوست آلتش نه، از سوی الله وحی آمد که ای ابراهیم، این بدان خاطر است که ساره  واژگان زشتی به کار برده، از این پس  به خاطر طعنه ساره، پوست آلت فرزندان تمامی پیامبران نمی‌افتد، پس ابراهیم اسحاق را با آهن ختنه کرد و از این پس ختنه کردن در فرزندان اسحاق (یهودیان) سنت شد.  (الکافی / جلد 6 / صفحه 35) (3)
  در صحیح بخاری از قول محمد، ختنه کردن را از 5 چیز فطری می‌داند که انسان باید انجام دهد. (صحیح بخاری / کتاب استئذان / باب الختان بعد الکبر و نتف  الابط) (4)
  رسول الله (ص) فرمود:
    در روز هفتم فرزندانتان را پاک کنید، پس  پسندیده تر و زیباتر است که در بریدن گوشت اضافی شتاب کنید؛ زیرا زمین 40 شبانه روز از ادرار ختنه نشده نجس می‌گردد. (الکافی / جلد 6 / صفحه 35) (5) 
  از دو صادق (امام صادق و باقر) روایت است که فرمودند:
     فرزندانتان را در روز هفتم ختنه کنید، زیرا زمین از ادرار شخص ختنه نشده به سوی الله فریاد می‌کشد. (الکافی / جلد 6 / صفحه 35) (6)
   اگر در احادیث بالا دقت شود، متوجه می‌شویم که گفته فرزندانتان را ختنه کنید، زیرا واژه اولاد به معنی فرزند و شامل دختر و پسر می‌باشد:
 يُوصِيكُمُ اللّهُ فِي أَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنثَيَيْنِ... (نساء/11) الله به شما درباره فرزندانتان سفارش می‌کند که سهم پسر برابر سهم دو دختر است... شرح ستم اسلام در تقسیم ارث
 دلیل دیگری که بر لزوم ختنه کردن زنان و دختران در اسلام است، این موضوع می‌باشد که تمام علمای قدیم، از نزدیکی دو ختنه گاه به عنوان اصطلاح فقهی به جای مقاربت استفاده می‌کردند، و این بدان معناست که از دید اسلام، زنان مسلمان هم باید مانند مردان ختنه شده باشند، ختنه‌گاه اصطلاحات فقهی است که در منابع معتبر هر دو مذهب به کار رفته:
   در صحیح بخاری / کتاب الایمان / باب اذا لم یکن الاسلام علی الحقیقه و کان علی الاستسلام او الخوف من القتل؛ شامل بخش حدیث است که در قسمت مربوط به مقاربت عنوان بابی است با عنوان "اذا التقی الختاتان" به معنی "هنگام برخورد دو ختنه گاه" است.
و
  هنگامی که دو ختنه گاه به هم برخورد کردند، پس غسل واجب می‌گردد.(کتاب الطهاره / شیخ انصاری / جلد 1 / صفحه 174) (7) 
    محمد ابن اسماعیل گفت که از امام رضا در مورد رسیدن آلت مرد به آلت زن در صورتی که همراه انزال نباشد، پرسیدم که آیا غسل واجب می‌گردد؟ فرمود: هنگامی که دو ختنه گاه به هم رسیدند، غسل واجب است؛ گفتم: منظورتان پنهان شدن سر آلت (در واژن) است؟ گفت: بله. (تهذیب الاحکام / شیخ طوسی / جلد 1 / صفحه 118) (8)
 آیت الله خمینی : 
مساله 9 - شرایط زن و مرد مسلمان برای سنگساز شدن به اجماع امور بدین صورت است:
   اول اینکه با زنش از جلو نزدیکی کرده باشد و از روی احتیاط نزدیکی  از پشت ولو اینکه عقد کرده و با هم در خلوت کامل بسر ببرند (در صورت زنا با زنی دیگر) موجب سنگسار نمی‌شود و همچنین کشیدن آلت مابین ران و ... و اگر دو ختنه گاه به هم برخورد کردند شرایط سنگسار تحقق یافته و شرط انزال نیست ولو اینکه دو بیضه مرد سالم نباشد. (تحریر الوسیله / آیت الله خمینی / جلد 2 / صفحه 457) (9)
 اما مکان ختنه زنان کجاست و چه قسمتی از واژنش باید برید شود:
     ختنه کردن زن عبارت است از بریدن پوستی که بالای محل دخول آلت مرد است و مانند هسته یا تاج خروس می‌باشد و واجب است بر بریدن همین گوشتی که با آن بازی می‌گردد. (فتح الباری فی شرح صحیح بخاری / جلد 10 / صفحه 286 کتاب استئذان / باب الختان بعد الکبر و نتف  الابط) (10)
 بدان که آلتش (آلت زن) به سه چیز احاطه است: 
     سوراخی در پائین که آن محل داخل شدن آلت مرد و خارج شدن خون قاعدگی و خروج فرزند است و سوراخی بالای این که مانند سوراخ آلت مرد است و آن فقط محل خارج شدن ادرار می‌باشد و سومی بالای سوراخ ادرار است که جای ختنه می‌باشد و آن پوست نازکی است عمودی مانند تاج خروس، بریدن این پوست ختنه می‌باشد و اگر سر آلت داخل شود، بخش بریده شده‌ی آلت مرد به قسمت ختنه گاه زن می‌رسد. (تفسیر رازی / جلد 11 / صفحه 164 ) (11)
     برای اینکه دو ختنه گاه به هم برسند، سر آلت مرد باید در آلت زن پنهان شود، زیرا محل داخل شدن آلت مرد، پائین آلت زن است و آن موضع خروج خون حیض و منی است و بالا آن سوراخی است مانند سوراخ سر آلت مرد که مکان خروج ادرار است و بالای آن گوشتی است روئیده شده مانند تاج خروس و این همان چیزی است که باید بریده شود و آن جای ختنه است. (المبسوط / شیخ طوسی / جلد 1 / صفحه 27) (12)
و احادیث محمد
 از امام صادق روایت است که فرمود:
    زنی بود که او را ام طیبه می‌گفتند و دخترکان را ختنه می‌کرد، رسول الله (ص) او را خواست و به او گفت: "ای ام طیبه، اگر زنی را ختنه کردی زیبا بگردان و کامل نبر، زیرا رنگ را شفاف می‌کند و نزد شوهر عزیز می‌گردد. (الکافی / جلد 6 / صفحه 38) (13) 
 از امام صادق روایت است که فرمود: 
     هنگامی که زنان به سوی رسول الله هجرت کردند، زنی با آنان هجرت نمود که به او ام حبیب می‌گفتند و دخترکان را ختنه می‌کرد؛ پس هنگامی که رسول الله (ص) او را دید، فرمود: ای ام حبیب، آن کاری که می‌کردی اکنون هم می‌کنی؟ گفت: بله ای رسول الله مگر اینکه حرام باشد و تو مرا نهی کنی.
     رسول الله گفت: نه، بلکه حلال است، پس نزدیک من بیا تا چیزی به تو یاد دهم؛ ام حبیب گفت نزدیکش شدم، پس به من گفت: ای ام حبیب، اگر تو (ختنه) کردی، همه را نبر، زیرا صورت را روشن و نزد شوهر خوش بخت تر می‌گردد. (الکافی / جلد 6 / صفحه 38 - الکافی / جلد 5 / صفحه 118- مکارم الاخلاق / شیخ طبرسی / صفحه 230) (14)
    و البته در برخی از روایات گفته شده که ختنه کردن زن سنت نیست بلکه کار پسندیده‌ و مستحب است:
  ختنه کردن زنان مکرمه است ولی سنت نیست، ولی چه چیزی گرامی تر از مکرمه. (الکافی / جلد 6 / صفحه 37 - مکارم الاخلاق / شیخ طبرسی / صفحه  230 - وسائل الشیعه (الاسلامی) / حر عاملی / جلد 15 / صفحه 167) (15)

=========================================
(1)  ان رسول الله صلى الله عليه و سلم قال: اختتن ابراهيم بعد ثمانين سنه و اختتن بالقدوم مخففه قال هبو عبد الله حدثنا قتیبه حدثنا المغيره عن ابی الزناد و قال بالقدوم و هو موضع مشد.
(2) عن علی عليه السلام قال اول من اختتن ابراهيم عليه السلام، اختتن بالقدوم على راس ثمانين سنه من عمره.
(3) ان الانبياء عليهم السلام كانت تسقط عنهم غلفتهم مع سررهم فی اليوم السابع؛ فلما ولد لابراهيم عليه السلام من هاجر عيرت ساره هاجر بما تعير به الاماء، فبكت هاجر و اشتد ذلک عليها، فلما راها اسماعيل تبكی، بكاء لبكائها، و دخل ابراهيم عليه السلام فقال ما يبكيک يا إسماعيل؟ فقال ان ساره عيرت امی بكذا و كذا فبكت و بكيت لبكائها؛ فقام ابراهيم الى مصلاه فناجى فيه ربه و ساله ان يلقى ذلک عن هاجر فالقاه الله عنها فلما ولدت ساره اسحاق و كان يوم السابع سقطت عن اسحاق سرته و لم تسقط عنه غلفته فجزعت من ذلک ساره، فلما دخل ابراهيم عليه السلام عليها قالت يا ابراهيم، ما هذا الحادث الذی حدث فی ال ابراهيم و اولاد الانبياء هذا ابنک مسحاق قد سقطت عنه سرته و لم تسقط عنه غلفته؛ فقام ابراهيم عليه السلام الى مصلاه فناجى ربه و قال  "يا رب، ما هذا الحادث الذی قد حدث فی ال ابراهيم و اولاد الانبياء و هذا ابني اسحاق قد سقطت عنه سرته و لم تسقط عنه غلفته؛ فاوحى الله تعالى اليه ان يا ابراهيم هذا لما عيرت ساره هاجر فاليت  ان لااسقط ذلک عن احد من اولاد الانبياء لتعيير ساره هاجر فاختن اسحاق بالحديد و اذقه حر الحديد قال فختنه ابراهيم عليه السلام بالحديد و جرت السنه بالختان فی اولاد اسحاق بعد ذلک.
(4)  النبی صلى الله عليه و سلم قال الفطره خمس: الختان و الاستحداد و نتف الابط و قص الشارب و تقليم الاظفار
 (5)  قال رسول الله صلى الله عليه و اله طهروا اولادكم يوم السابع فانه اطيب  و اسرع لنبات اللحم و ان الارض تنجس من بول الاغلف اربعين صباحا.
(6)   عن الصادقين عليهما السلام ان اختنوا اولادكم يوم السابع يطهروا وان الارض تضج الى الله من بول الاغلف.
(7)  و قد صح عن امير المؤمنين  فی صحيحه زراره الحاكيه لمحاكاته بين المهاجرين و الانصار انه اذا التقى الختانان فقد وجب الغسل.
(8)  محمد بن اسماعيل قال سالت الرضا عليه السلام عن الرجل يجامع المراه قريبا من الفرج فلا ينزلان متى يجب الغسل؟ فقال اذا التقى الختانان فقد وجب الغسل قلت التقاء الختانين هو غيبوبه الحشفه قال نعم.
(9)   مساله 9  يتحقق الاحصان الذی يجب معه الرجم باستجماع امور؛ الاول  الوط باهله فی القبل و فی الدبر لايوجبه على الاحوط فلو عقد و خلا بها خلوه تامه او جامعها فيما بين الفخذين او بما دون الحشفه او ما دون قدرها فی المقطوعه مع الشک فی حصول الدخول لم يكن محصنا و لا المراه محصنه و الظاهر عدم اشتراط الانزال فلو التقى الختانان تحقق و لا يشترط سلامه الخصيتين.
(10) ختانها قطع جلده تكون فی اعلى فرجها فوق مدخل الذكر كالنواه او كعرف الديک و الواجب قطع الجلده المستعليه منه دون استئصاله
 (11) ختان المراه فاعلم ان شفريها محيطان بثلاثه اشياء ثقبه فی اسفل الفرج و هو مدخل الذكر و مخرج الحيض و الولد و ثقبه اخرى فوق هذه مثل احليل الذكر و هی مخرج البول لاغير و الثالث  فوق ثقبه البول موضع ختانها  و قطع هذه الجلده هو ختانها فاذا غابت الحشفه حاذى ختانها ختانه.
 (12) حتى تغيب الحشفه فتكون موضع القطع منه محاذيا لموضع منها و ان لم يتضاما  فان مضامتها لا يمكن لان مدخل الذكر اسفل فرج المراه و هو موضع خروج دم الحيض و المنی و اعلى منه ثقبه مثل الاحليل للذكر يكون منه البول و فوق ذلک لحم نابت كعرف الديک و هو الذی يقطع و هو موضع الختان.
(13)  عن ابی عبد الله عليه السلام قال  كانت امراه يقال لها ام طيبه تخفض الجواری؛ فدعاها رسول لله صلى الله عليه و اله فقال لها يا ام طيبه اذا انت خفضت امراه فاشما و لا تحجفی فانه اصفى للون و احظى عند البعل.
(14) عن ابی عبد الله عليه السلام قال لما هاجرن النساء الى رسول الله صلى الله عليه و اله هاجرت فيهن امراه يقال لها  ام حبيب و كانت  فلما راها رسول الله صلى الله عليه و اله قال لها يا ام حبيب العمل الذی كان فی يدک هو فی يدک اليوم؛ قالت: نعم يا رسول الله الا ان يكون حراما فتنهانی عنه قال لا بل حلال فادنی منى حتى اعلمک قالت فدنوت منه فقال يا ام حبيب اذا انت فعلت فلا تنهكي ای لا تستاصلی و اشمی فانه اشرق للوجه و احظى عند الزوج. (لفظ الکافی)
 عن ابی عبد الله قال لما هاجرت النساء الى رسول الله هاجرت فيهن امراه يقال لها ام حبيب و كانت خافضه تخفض الجواری فلما راها رسول الله  قال لها يا ام حبيب العمل الذی كان فی يدک هو فی يدک اليوم؛ قالت نعم يا رسول الله الا ان يكون حراما فتنهانی عنه فقال لا بل حلال فادنی منی حتى اعلمک قالت فدنوت منه فقال يا ام حبيب، اذا انت فعلت فلا تنهكی  و اشمي فانه اشرق للوجه و احظى عند الزوج (مکارم الاخلاق )
(15)  ابی عبد الله عليه السلام قال خفض الجاريه مكرمه و ليست من السنه و لا شيئا  واجبا و ای شیء افضل من المكرمه. (لفظ الکافی)

حدیث در مورد افتادن مگس و سوسک سیاه در غذا

         هنگامی که مگسی در ظرف غذایتان افتاد، مگس را در آن (غذا) فرو ببرد؛  در یکی از بال‌هایش درد و در دیگری درمان است، زیرا مگس با بالی که درد است فرو می‌رود، پس  مگس را به طور کامل در آن فرو کنید، سپس بیرون بیاورید. (مکارم الاخلاق / شیخ طبرسی / صفحه 152 (1)- و با اندکی اختلاف در واژه، در بحار الانوار / جلد 61 / صفحه 312 (2))
   و همین حدیث خرافی که نشانه‌ای است از خرافات بزرگ اسلام، در معتبرترین منبع احادیث اسلامی یعنی صحیح بخاری که تمام احادیثش نقل قول محمد ابن عبدالله پیامبر اسلام است، نیز آمده است:
    اگر مگسی در ظرف غذایتان افتاد، تمام مگس را در آن غذا فرو ببرد، سپس بیرونش بکشد؛ زیرا در یکی از دو بالش درمان است و در دیگری درد. (صحیح البخار / کتاب الطب / باب اذا وقع الذباب فی الاناء)(3)
و همچنین ابن حجر عسقلانی در شرح صحیح بخاری می‌گوید: روایتی است  از ابی داود که ابن حبان آن را صحیح می‌داند دال بر اینکه مگس همیشه با بالی که درد در آن است می‌افتد" و من متوجه نشدم که کدام بالش درد است اما برخی علما متوجه شدند که مگس همیشه با بال چپش  می‌افتد، پس در بال راستش درمان است. (فتح الباری فی شرح صحیح بخاری / ابن حجر عسقلانی / کتاب الطب / باب اذا وقع الذباب فی الاناء)(4)
   اما احادیث در مورد مردن سوسک سیاه، مگس، ملخ، مورچه و مانند اینها در شیر، روغن زیتون و روغن حیوانی و ...
    از ابی عبدالله (امام صادق) در مورد اینکه اگر سوسک سیاه، مگس، ملخ، مورچه و مانند اینها در شیر، روغن زیتون، روغن حیوانی و مانند اینها  بمیرد حکمش پرسیده شده؛ گفت (آن نوشیدنی می‌توان خورد) ایرادی ندارد. (المعتبر / محقق حلی / جلد 1 / صفحه 101 - الاستبصار / شیخ طوسی / جلد 1 / صفحه 26 - .وسائل الشیعه (آل بیت) / حر عاملی / جلد 1 / صفحه 241 - کتاب الطهاره / شیخ انصاری / جلد 2 / صفحه 340) (5)
   از امام صادق در مورد حکم مردن سوسک سیاه، مگس، ملخ، مورچه و مانند اینها در  چاه، روغن زیتون، روغن حیوانی مانند اینها پرسیده شد؛ فرمود "(افتادن و مردن) چیزی که خون ندارد، ایرادی ندارد.(تهذیب الاحکام / شیخ طوسی / جلد 1 / صفحه 285)(6) و همین حدیث از قول امام صادق در تذکره الفقهاء علامه حلی / جلد / 1 صفحه 7 (7)
   خمینی هم در کتاب الطهاره جلد 3 صفحه 78 با استناد به همین روایت، خوردن موارد غذائی مایعی که سوک سیاه، ملخ و مگس در آن مرده باشد را جایز می‌داند. (8)
 خوردن آبی که موش از آن خورده باشد ایرادی ندارد
   علی (ع) فرمود: خوردن ابی که موش از آن خورده باشد ایرادی ندارد و با آن می‌توان وضو گرفت. وسائل الشیعه (آل بیت) / حر عاملی / جلد 1 / صفحه 241  (9)

=========================================================
(1)  قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم): إذا وقع الذباب في إناء أحدكم فليغمسه، فإن في أحد جناحيه داء وفي الاخر شفاء وإنه يغمس بجناحه الذي فيه الداء، فليغمسه كله ثم لينزعه.
(2)  أبي جعفر الباقر عليه السلام قال: قال رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم: إذا وقع الذباب في إناء أحدكم فليغمسه فيه فان في إحدى جناحيه شفاء وفي الأخرى سما وإنه يغمس جناحه المسموم في الشراب ولا يغمس الذي فيه الشفاء فاغمسوها لئلا يضركم.
(3)  حدثنا قتيبه حدثنا اسماعيل بن جعفر عن عتبه بن مسلم مولى بنی تيم عن عبيد بن حنين مولى بنی زريق عن ابی هريره رضی الله عنه ان رسول الله صلى الله عليه و سلم قال "اذا وقع الذباب فی اناء احدكم فليغمسه كله، ثم ليطرحه؛ فان فی احد جناحيه شفاء و فی الاخر داء. 
(4)  فی روايه ابی داود و صححه ابن حبان  من طريق سعيد المقبری عن ابی هريره "و أنه يتقي بجناحه الذی فيه الداء  و لم يقع لی في شیء من الطرق تعيين الجناح الذي فيه الشفاء من غيره، لكن ذكر بعض العلماء انه تامله فوجده يتقی بجناحه الايسر فعرف ان الأيمن هو الذی فيه الشفاء 
(5)  عن ابی عبد الله عليه السلام أنه سئل عن الخنفساء و الذباب و الجراد و النمله و ما اشبه ذلک يموت فی اللبن و الزيت و السمن و شبهه؛ قال كل ما ليس له دم فلا باس.
(6)  و سئل عن الخنفساء و الذباب و الجراد و النمله و ما اشبه ذلک تموت فی البئر و الزيت و السمن و شبهه؛ فقال "كل ما ليس له دم فلا بأس 
(7)  و لقول الصادق (ع) و قد سئل عن الخنفساء و الذباب كل ما ليس له دم فلا باس
(8)  و الاقوى ما هو المشهور، بل عليه الاجماع فی محكی الخلاف و الغنيه و السرائر و المعتبر و المنتهى لقول الصادق عليه السلام فی موثقه عمار الساباطی قال " سئل عن الخنفساء و الذباب و الجراد و النمله و ما اشبه ذلک يموت فی البئر و الزيت و السمن و شبهه؛ قال "كل ما ليس له دم فلا باس"
(9)  ان عليا (عليه السلام) قال "لا باس بسؤر الفار ان تشرب منه و يتوضا.

حضرت محمد: به زنان نوشتن نیاموزید

   همانگونه که پیشتر بیان شد، از دید اسلام زن کالائی است جنسی که هدف از آفرینش اولیه‌اش آرامش مردی بود به نام آدم، سپس تولید فرزند برای او؛ محمد ابن عبدالله و علی ابن ابی طالب حتی در برخی از سخنانشان، واژن یا مهبل و یا واژه‌ی عامیانه‌ای که در کوچه و بازاز به جای آن به کار برده می‌شود را معادل زن می‌دانند، محمد می‌گوید:
واژن را بر پالان سوار نکنید. (من لا یحضره الفقیه / شیخ صدوق /  جلد 3 صفحه 468 - بحار الانوار / جلد 100 / صفحه 260 - الکافی / جلد 5 / صفحه 516)(1)
علمای شیعه بر مبنای همین حدیث دوچرخه سواری زنان را ممنوع کرده اند.
 اسلام نیز همچنان به این کارکرد پایند بود، گرچه اکنون با تغییر شرایط، مسلمین مجبورند روی برخی از سخنان و دستورات اسلام را با هر وسیله‌ای که می‌توانند بپوشانند.
    حدیثی که در پائین بیان شده، یکی از احادیثی است که هم در منابع معتبر شیعه و هم اهل سنت بیان شده است؛ تعداد منابع نقل کننده این حدیث به قدری زیاد است که مسلمین هرگز نمی‌توانند آن را رد نمایند؛ در این حدیث محمد علاوه بر اینکه نگاهی کاملا جنسی به زن دارد بیان می‌نماید که "از آموزش نوشتن به زنان خودداری کنید و اگر مایلید که آنان را آموزش دهید، به آنان نخ ریسی و سوره نور را آموزش دهید، در این سوره به زنان سفارش شده که همواره مطیع شوهر و پاکدامن باشند، متن حدیث:
   زنان را نه در اتاقک بالای خانه رها کنید و نه به آنان آموزش نوشتن دهید، به آنها نخ ریسی و سوره نور را آموزش دهید.
 (الکافی/  شیخ کلینی / جلد 5 / صفحه 516 - من لایحضره الفقیه / شیخ صدوق / جلد 1 / صفحه 374 و جلد 3 / صفحه 442 - جامع الاحادیث الشیعه / آیت الله بروجردی / جلد 20 / صفحه 266 و جلد 15 / صفحه 47 - تفسیر مجمع البیان / شیخ طبرسی / جلد 5 / صفحه 354  و مکارم الاخلاق شیخ طبرسی / صفحه 232- مستدرک الوسائل / میرزا نوری / جلد 14 / صفحه 259 -   جامع الاحادیث اهل بیت / شیخ هادی نجفی / جلد 11 / صفحه 124 - وسائل الشیعه / حر عاملی / جلد 4 صفحه 839 - کشف الغطاء / شیخ  جعفر کاشف الغطاء / جلد 2 / صفحه 299 - اعیان الشیعه / سید محسن الامین / جلد 1 / صفحه 304 و جلد 3 / صفحه 170) لفظ حدیث در منابع شیعه(2)
و ابن ابی الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه می‌گوید:
شرح نهج البلاغه / ابن ابی الحدید / جلد 12 / صفحه 116
و در منابع اهل سنت:
 تفسیر القرطبی / جلد 20 / صفحه 121- دارالمنثور / سیوطی / جلد 5 / صفحه 18 - میزان الاعتدال / ذهبی / جلد 3 / صفحه 446 -  تفسیر البغوی / بغوی / جلد 3 / صفحه 360  - فتح القدیر / شوکانی / جلد 4 / صفحه 3 -  المستدرک علی الصحیحین / جلد 2 / صفحه 396 -  مجمع الزوائد / الهیثمی /  جلد 4 / صفحه 93) لفظ غالب حدیث در منابع اهل سنت(3)
  همچنین در شرح بخش اول حدیث، باید بدانیم که در زمان محمد ابن عبدالله، اعراب اتاقکی کوچک و چوبی بالای خانه‌هایشان می‌ساختند تا در گرما، باد بیشتری به آنان بخورد، در آن زمان به این اتاقک غرفه می‌گفتند، ظاهرا این اتاقک بسیار مورد پسند اعراب بود تا جائی که محمد در بهشت هم به آنان وعده‌ی چنین اتاقکی که طبقه طبقه هم هست را داده است:
  لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّن فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ(زمر/20) اما كسانى كه از پروردگارشان ترس داشتند، براى ايشان غرفه‌هايى است كه بالاى آنها غرفه‌هايى  بنا شده است که جوی ها از زير آن روان است؛ نوید الله است و الله  خلاف نوید خویش نمی‌کند.
 وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ(عنکبوت/58) کسانی را که ايمان آورده‌اند و کارهای شايسته انجام داده‌اند، ایشان را در غرفه‌های بهشت جا می‌دهيم که از زير آن جويهای آب روان است در آنجا جاودانه بمانند عمل کنندگان را چه پاداش خوبی است!
 دلیل آن هم آنگونه که در منابع اسلام بیان شده، دیده شدن آنان توسط مردان و اغفال آنان است. (4)
جالب این است که بدانید محمد زن را بازی می‌داند:
 رسول الله (ص) فرمود: یقینا زن بازی است، کسی که آن را گرفت از دستش ندهد. (الکافی/جلد 5 / صفحه 510 - مکارم الاخلاق / شیخ طبرس / صفحه 218 - موسوعه احادیث اهل البیت / شیخ هادی نجفی / جلد 10 / صفحه 200 - تفسیر المیزان / جلد 4 / صفحه 350 - وسائل الشیعه / حر عاملی / جلد 14 / صفحه 119) (5)
این هم سخنان زن ستیزانه‌ی بسیار زشت علی ابن ابیطالب
====================================================
(1)   ابی عبد الله (عليه السلام) قال: نهى رسول الله (صلى الله عليه و آله) ان يركب سرج بفرج.
(2)  علی بن ابراهيم، عن ابيه، عن النوفلی، عن السكونی، عن ابی عبد الله (عليه السلام) قال: قال رسول الله (صلى الله عليه و آله): لا تنزلوا النساء بالغرف و لا تعلموهن الكتابه و علموهن المغزل و سوره النور.
 (3)  حدثنا ابو علی الحافظ  انبا محمد بن محمد بن سليمان، ثنا عبدالوهاب بن الضحاک، ثنا شعيب بن اسحاق عن هشام بن عروه، عن ابيه عن عائشه رضی الله عنها قالت: قال رسول الله  صلى الله عليه وسلم  " لاتنزلوهن الغرف و لاتعلموهن الكتابه ( يعنی النساء) و علموهن المغزل و سوره النور".
 و روى حماد بن سلمه عن الزبير بن عبدالسلام عن ايوب بن عبد الله الفهری عن عبد الله بن مسعود، قال "قال رسول الله صلى الله عليه و سلم، لا تسكنوا نسائكم الغرف و لا تعلموهن الكتابه ". 
(4)  به نقل از تفسیر القرطبی / جلد 20 / صفحه 121: و ليس فی ذلک تحصين لهن و لا تستر و ذلک انهن لايملكن انفسهن حتى يشرفن على الرجل، فتحدث الفتنه و البلاء فحذرهم ان يجعلوا لهن غرفا ذريعه  الى الفتنه.
(5)  قال رسول الله (ص): انما المرأه لعبه، من اتخذها فلا يضيعها.

الله ساق پای خود را جهت سجده در روز قیامت نشان می‌دهد.

   قبلا* برخی از صفات و ویژگی‌های جهنم و جهنمیان بیان شد، اکنون برخی دیگر از صفات قیامت و نعمتها و شکنجه‌هائی که برای انسانها در نظر گرفته بیان می‌شود.
    همان گونه که بیشتر شرح داده شد، پس از شل شدن آسمان و تاریک شدن آن، نوری در آن نمایان می‌شود، این نور الله است که او را 8 فرشته در حالی که بر تختی است (عرش) آورده می‌شود. (شرح)*
 پس از این، الله شروع به سخن گفتن و سرکوفت دادن کفار می‌کند:
 مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (قلم/36) شما را چه شده؟ چگونه داوری می‌کنید.
و یا:
    قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا (طه/125) می‌گوید: پروردگارم، چرا مرا کور نمودی در صورتی که من بینا بودم؟ 
     قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى (طه/126) (الله) می‌گويد همان گونه كه نشانه‌هاى ما بر تو آمد و آن را به فراموشى سپردی، امروز همان گونه فراموش می‌شوى.
   این در حالی است که در یکی دیگر از آیات قرآن، بیان کرده که ما با کفار سخن نمی‌گوئیم:
    إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره174) بدون شک كسانى كه آنچه را الله از كتاب نازل كرده پنهان کتمان می‌کنند و با بهای ناچیزی به دست می‌آوردند، آنان تنها آتش را در شکم‌هایشان می‌خوردند و اللها روز قيامت با ايشان سخن نخواهد گفت و پاكشان نخواهد كرد و شکنجه‌ی دردناک خواهند داشت.
 آیه بالا شامل تمامی انکار کنندگان قرآن می‌شود و یا:
    إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (آل عمران/77) كسانی كه پيمان با الله و سوگندهایشان را به بهای ناچیزی می‌فروشند، آنها بهره‌ای در آخرت نخواهند داشت و الله با ایشان سخن نمی‌گويد و به آنان در قیامت نگاه نمی‌کند و آنها را  پاک نمی‌نماید و برای ایشان شکنجه‌ای دردناک است.
    ممکن است گفته شود که منظور در اینجا عامه کفار نیست، بلکه کسانی است که نخست مسلمان شده پیمان بستند، سپس کافر شدند؛ در پاسخ باید گفت که از دید قرآن، الله پیش از پیدایش تمامی انسانها، از تک تک آنها پیمان گرفته؛ پیمانی که به نظر می‌رسد از اسپرم‌ها گرفته است. شرح
  الله در حالی که آسمان در پنجه‌ی راست اوست، می‌آید، در این حالت تمامی انسانها نظاره‌گر هیبت او هستند، او بر تخت پادشاهی  قرار دارد، وی در این هنگام از آن پائین می‌آید و ساق یکی از پاهایش نمایان می‌گردد، با کشف عورت از آن، همه دوست دارند که سجده کنند و برای این کار فرا خوانده می‌شوند، اما کفار توانائی بر این کار را ندارند، البته در احادیثی که در پائین بیان شده آمده که الله شخصا لنگش را کنار می‌زند تا ساقش نمایان گردد:
   يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ (قلم/42) روزی که یک ساق نمایان می‌شود و برای سجده کردن صدا زده می‌شوند و (کافران) نمی‌توانند (سجده کنند).
    شاید گفته شود که منظو از کشف ساق چیز دیگری باشد، خوب به این آیه توجه فرمائید که چگونه بلقیس با مشاهده‌ی کف کاخ سلیمان گمان کرد که آنجا استخری است و شلوارش را بالا می‌زند، در این حالت ساقش نمایان می‌شود:
   قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (نمل/44) به او گفته شد وارد ساحت كاخ شو، پس هنگامی که آن را دید گمان برد که برکه‌ای است و دو ساقش را نمايان كرد، (سلیمان) گفت اين كاخی مفروش از آبگينه است، گفت پروردگارا، من به خود ستم كردم و  با سليمان در برابر الله پروردگار جهانيان تسليم شدم. شرح داستان سلیمان
    اما باز ممکن است برخی از مسلمین به اصطلاح روشنفکر موضوع پا داشتن الله را نپذیرند، به این حدیث که علامه طباطبائی در تفسیر قلم/42  از قول امام صادق در تفسیر المیزان نوشته توجه فرمائید:
امام صادق در تفسیر  "يوم يكشف عن ساق" فرمود: کنار رفتن لنگ از ساق الله است و گفت " سبحان ربي الاعلى" (تفسیر المیزان/جلد 19 / صفحه 389) (1)
و:
    ابی عبدالله در مورد یوم یکشف عن ساق گفت: خجسته است آن جبار (الله)، سپس (برای توجیه) به ساقش اشاره کرد و لنگش را از آن کنار زد.(توحید شیخ صدوق / صفحه 154) (2)
    از امام صادق در مورد تفسیر "یکشف عن ساق" پرسیده شد، فرمود: (الله) لنگش را از ساق (پایش) کنار می‌زند و (در حالی که) دست دیگرش بر سرش قرار دارد، پس می‌گوید: سبحان ربی الاعلی (توحید شیخ صدوق صفحه 155) (3)
     ابن کثیر در تفسیر همین آیه از قول بخاری می‌نویسد "ابو سعید خدری می‌گوید: شنیدم رسول الله (ص) گفت پروردگارمان ساقش را نمایان می‌کند، پس همه مؤمنان زن و مرد سجده می‌کنند و کسی که در دنیا با ریا سجده کرده بود، باز می‌ماند". (تفسیر ابن کثیر / تفسیر سوره ن / تفسیر یوم یکشف عن ساق...) (4)
    برخی از مسلمین برای توجیه این آیه، ترجمه را تحریف و چنین القا می‌کنند که منظور از نمایان شدن ساق پا، ساق پای انسانهاست، اگر چنین باشد از آنجائی که طبق احادیث صحیح هر دو مذهب، انسانها در روز قیامت عریان هستند کشف ساق پا معنا نمی‎دهد.
     باز عده‌ای دیگر می‌گوید که انسانها این کار را برای این منظور انجام می‎دهند تا شلوارشان با عرقی که در پائینشان است تر نشود! در صورتی که طبق احادیث صحیح هر دو مذهب در روز قیامت انسانها تا نزدک گوششان غرق در عرق هستند.(5)
همچنین برای سجده کردن نیازی به کشف عورت از ساق پا نیست.
========================================
(1)  عن عبيد بن زرار عن ابی عبد الله عليه السلام قال سالته عن قول الله عز وجل  يوم يكشف عن ساق  قال كشف ازاره عن ساقه فقال سبحان ربی الاعلى.
(2)  عن ابی عبد الله عليه السلام فی قوله عز وجل: (يوم يكشف عن ساق) قال: تبارک الجبار ثم اشار الى ساقه، فكشف عنها الازار.
 (3) عن ابی عبد الله عليه السلام قال: سالته عن قول الله عز و جل: (يوم يكشف عن ساق) قال: كشف ازاره عن ساقه و يده الاخرى على راسه، فقال: سبحان ربي الاعلى.
(4) ابی سعيد الخدری قال: سمعت النبی (ص) يقول:
  يكشف ربنا عن ساقه  فيسجد له كل مؤمن و مؤمنه و يبقى من كان يسجد فی الدنيا رياء و سمعه فيذهب ليسجد فيعود ظهره طبقا واحدا  .
(5)  انهم يقومون فی رشحهم  الى انصاف آذانهم (تفسیر الصافی  فیض کاشانی / جلد 7 / صفحه 424 و مجمع البیان شیخ طبرس / جلد 10 / صفحه 291)
 ان رسول الله (ص) قال: يعرق الناس يوم القيامه حتى يذهب عرقهم في الارض سبعين ذراعا و يلجمهم حتى يبلغ اذانهم.(صحیح بخاری/ کتاب الرقاق/ باب قول الله تعالى الا يظن اولئک انهم مبعوثون ليوم عظيم يوم يقوم الناس لرب العالمين)