ننگ است که من ببینم، ویرانی ایرانم.

این نوشته را به خاطر تهدیداتی که اخیرا متوجه اینجانب شده نوشته‌ام و خطاب به تمامی تهدیدکنندگانی است که جان من را هدف گرفته‌اند، مرگ در راه آرمانم بهتر از مردن بر روی تختخواب است:

دشمن ما زبون است، لالائی اش شیون است، ناله‌ی این میهن است.

ایران من ایران من، مهر تو در وجودم، خاک تو تار و پودم، عشق است جان سپردن، بر روی خاک پاک تو.

اینجا خاک ایران است، عصاره‌ی پاکان است، دژخیم بیا سلاح من، چیزی نیست جز فریاد من، ایران مهد نیکان است، سرزمین شیران است؛ ایران من ایران من، عشق است جان سپردن، بر روی خاک پاک تو.

 دشمن اگر بیاید، خون من را بریزد, او فرزند ضحاک است، به عشقش سینه‌چاک است، ننگ است که من ببینم، ویرانی ایرانم؛ ایران من ایران من، عشق است جان سپردن، بر روی خاک پاک تو.

دانم اگر خون من، بریزد بر خاک تو، آنجا نهالی روید به پهنای نام تو. بوی خوش این نهال،  دهد ضحاک فراری، چتر قشنگ سبزش، مأمن دوست باشد؛ یعنی که من زنده‌ام، زنده و پاینده‌ام، عشق است جان سپردن، بر روی خاک پاک تو.