تابوت عهد

صندوقی بود که یهودیان می‌گویند موسی بنابه دستور خدای آنان برای حفظ آنها ساخته بود؛ این صندوق، به شکل مکعب که طول، عرض و ارتفاع آن هرکدام به اندازه‌ی یک گز(ذرع) و نیم بود که از چوب با روکش طلای خاص هم از بیرون و هم از داخل ساخته شده بود. این تابوت از دو طرف نیز دارای دو دستگیره بود از طلای خاص که این دستگیره‌ها برای حمل آن بود. درپوش این تابوت تاجی بود از طلا. بخش از این تابوت صدائی از آنها خارج می‌شد که موسی می‌گفت این صدای خداست که نمایندگان مردم بتواند این صدا را بشنوند؛ درون این تابوت نیز ظرفی بود از من(خوراک آسمانی) و عصای هارون و ده سفارشی که الله با خط خود برای یهودیان نوشته بود و هرگاه درپوش آن باز می‌شد بالایش ابری ظاهر می‌گشت که چهره‌ی خدا ظاهر می‌شد......

وجود چنین تابوتی بیشتر به افسانه شبیه است؛ به نظر می‌رسد که قرآن وجود چنین افسانه‌ای را حقیقت می‌دانست.

در نبردهای مختلف یهودیان نیز همواره تابوت عهد پیشاپیش سپاه در حرکت بود و به باور بنی‌اسرائیل، به سبب حضور خداوند در میانشان، پیروزی را نصیب‌‌آنان می‌ساخت‌. یهودیان در نبردی با دشمنان خود به سبب بهره‌گیری آنها(دشمنانشان) از آهن و سلاحهای آهنی بسیار نیرومندتر از بنی‌اسرائیل بودند، یهودیان شکست خوردند. در این نبرد شیلوه شهری که «بیت‌اللّه» یا در آن قرار داشت به دست دشمنانشان افتاد به کلی ویران گشت، تابوت عهد به غنیمت گرفته شد و نخست به اشدود، و پس از آن به عقرون برده شد و به مدت 7 ماه در آنجا ماند. دشمنان آنها در این مدت به بلاها و دشواریهای گوناگون دچار شده بودند؛ آنها دلیل این گرفتاریها را وجود همین تابوت می‌دانستند لذا آنرا به یهودیان بازپس دادند. پس از این داستان تابوت مدتی بلاتکلیف ماند تا اینکه داوود، اورشلیم را فتح نمود؛ چادر پرستش را بر فراز کوه صهیون بنا نمود و آنرا به اورشلیم آورد و تابوت را در قدس آنجا قرار داد که تابوت همانجا ماند.

نقل از عهد عتیق(تورات) و عهد جدید(انجیل)